بیش از دو دهه از آغاز توسعه سوخت سیانجی در کشور میگذرد و با وجود فعالیت بیش از ۲ هزار و ۳۶۵ جایگاه، وضعیت مصرف این سوخت با چالش مواجه شده است. ظرفیت عرضه روزانه سیانجی در کشور حدود ۴۰ میلیون مترمکعب است، اما میزان مصرف واقعی تنها در حدود ۱۶ میلیون مترمکعب برآورد میشود. این فاصله معنادار نشان میدهد که مشکل اصلی کمبود زیرساخت نیست، بلکه به کاهش جذابیت اقتصادی این سوخت مربوط میشود. افت تولید خودروهای دوگانهسوز و کمرنگ شدن سیاستهای حمایتی از دیگر دلایل اصلی عدم استقبال از این صنعت به شمار میروند. کارشناسان معتقدند برای بهبود این شرایط باید بازنگری جدی در سیاستگذاریهای کلان حوزه انرژی انجام گیرد.