فلوراید سدیم به عنوان یک ماده فعال ضدپوسیدگی در خمیردندانها استفاده میشود و تحقیقات نشان میدهد این ماده ۲۴ درصد بیشتر از محصولات فاقد فلوراید در مهار پوسیدگی مؤثر است. این عنصر با مقاومسازی مینای دندان در برابر اسیدهای تولید شده توسط باکتریها، به بازسازی مواد معدنی و توقف ضایعات اولیه کمک میکند. علاوه بر محصولات بهداشتی، فلوراید بهطور طبیعی یا از طریق فعالیتهای صنعتی در منابع آب آشامیدنی نیز یافت میشود. سازمان جهانی بهداشت حد مجاز فلوراید در آب را ۱.۵ میلیگرم در لیتر توصیه کرده است، در حالی که این رقم در ایالات متحده برای جلوگیری از فلوروزیس تا ۴ میلیگرم مجاز است. افزودن عمدی فلوراید به آب آشامیدنی از سال ۱۹۴۵ میلادی در آمریکا به عنوان راهکاری ارزان برای ارتقای سلامت دهان کودکان آغاز شد. در حال حاضر تصمیمگیری برای فلورایددار کردن آب در مناطق مختلف بر اساس سطح طبیعی این ماده در منابع محلی و آرای عمومی اتخاذ میشود.