برخلاف خودروهای معمولی، لاستیک هواپیماهای مسافربری بزرگ به دلیل مسائل ایمنی با گاز نیتروژن خشک پر می‌شود. چرخ‌های هواپیما هنگام فرود و ترمزگیری با فشار و حرارت فوق‌العاده بالایی مواجه می‌شوند که خطر تجزیه حرارتی لاستیک را به همراه دارد. اداره هوانوردی فدرال آمریکا (FAA) هشدار داده است که غلظت بالای اکسیژن در دماهای بالا می‌تواند به اشتعال خودبه‌خودی و انفجار تایرها منجر شود. طبق قوانین این سازمان، برای هواپیماهای با وزن بیش از ۳۴ تن، میزان اکسیژن داخل لاستیک نباید از مرز ۵ درصد فراتر رود. استفاده از نیتروژن به عنوان یک گاز کم‌واکنش، علاوه بر پیشگیری از انفجار، میزان رطوبت و خوردگی قطعات فلزی چرخ را نیز کاهش می‌دهد. در نهایت، ماهیت خنثی و فاقد رطوبت بودن نیتروژن، مزیت اصلی این گاز در مقایسه با هوای معمولی به شمار می‌رود.
