هنر سنتی دودی کردن برنج که در گیلان با نام «فَلخانه» شناخته می‌شود، با وجود کاهش تعداد فعالان این حوزه، همچنان در دودخانه‌هایی مانند دودخانه کاس‌آقا حیدری زنده است. در این روش سنتی، شالی‌ها به مدت ۱۴ تا ۲۰ روز در معرض دود حاصل از سوختن چوب درختانی مانند صنوبر و سبوس قرار می‌گیرند تا علاوه بر خشک شدن، عطر و طعم خاصی بگیرند. برخلاف روش‌های صنعتی، این فرایند سنتی طعمی اصیل و ماندگار به برنج می‌بخشد که مورد توجه نسل‌های قدیمی است. با این حال، به دلیل سختی کار و آلودگی ناشی از دود، جوانان تمایل کمتری به فعالیت در این دودخانه‌ها دارند. امروزه تنها تعداد انگشت‌شماری از این فلخانه‌ها در مناطق شمالی کشور فعال باقی مانده‌اند.
