ایران در حال تحول جمعیتی بزرگ است که به سرعت به سمت سالمندی جمعیت حرکت می‌کند. این تغییرات تأثیرات گسترده‌ای بر نظام سلامت، تأمین اجتماعی، ساختار خانواده، بازار کار و مسکن خواهد داشت. کاهش فرزندآوری، کوچک‌تر شدن خانواده‌ها و افزایش امید به زندگی، ضرورت بازنگری در سیاست‌های سالمندی را آشکار کرده است. این تحول نیاز به اصلاحات در نظام حکمرانی و سیاست‌های اجتماعی دارد.
