نتایج یک پژوهش بین‌المللی چهارساله به سرپرستی علی درویشی بلورانی، عضو هیأت علمی دانشگاه تهران، نشان می‌دهد که سدسازی‌های گسترده در ترکیه عامل اصلی تخریب منابع آبی حوضه‌های دجله، فرات و ارس است. بر اساس این تحقیق، سهم مداخلات انسانی در ایجاد تنش آبی ۳۹.۳ درصد بوده، در حالی که سهم تغییرات اقلیمی تنها ۱۳.۶ درصد برآورد شده است. طی چهار دهه گذشته (۱۹۸۴ تا ۲۰۲۲)، میانگین بارش ۹.۶ درصد کاهش و میزان تبخیر ۶.۳ درصد افزایش یافته است. همچنین حجم ذخایر سدهای بالادست طی ۳۰ سال اخیر بیش از ۱۰۰ درصد افزایش داشته و ۹۵۰۰ کیلومتر مربع سطح تبخیری جدید ایجاد کرده است. درویشی بلورانی اعلام کرد این اقدامات و بی‌توجهی به حقابه‌های زیست‌محیطی موجب تشدید توفان‌های گردوغبار در جنوب‌غرب ایران و خشک شدن تالاب‌های منطقه شده است. این فاجعه زیست‌محیطی به‌طور مستقیم معیشت و شرایط اقلیمی مردم در پایین‌دست سدها، از جمله استان‌های شمال‌غربی و خوزستان و کشور عراق را تحت‌تاثیر قرار داده است.
