پل‌های تاریخی ایران علاوه بر ارتباط دو ساحل رودخانه، نقش‌های مختلفی مانند تنظیم جریان آب، آبیاری و فضای عمومی داشتند. پل خواجو در اصفهان با دریچه‌های کنترل آب، کارکرد آبی و اجتماعی داشت. سیوسهپل نیز به عنوان محور ارتباطی و محل برگزاری آیین‌ها استفاده می‌شد. در شوشتر، پل‌های بند به همراه کانال‌ها و آسیاب‌ها سامانه‌ای پیچیده برای آبیاری و تولید انرژی تشکیل می‌دادند. پل قدیم دزفول نیز با پیشینه ساسانی، نمونه‌ای از سازگاری با نیروی رودخانه است.
