ترامپ شکست خورد اما آمریکا ....؟!

این یادداشت به نقد عملکرد برخی مسئولان و تحلیلگران اثرگذار در سیاست خارجی پرداخته و آن‌ها را به نداشتن انعطاف‌پذیری و دوراندیشی متهم می‌کند. نویسنده معتقد است این افراد با دید تونلی و بدون در نظر گرفتن فرصت‌ها و تهدیدات، تنها بر یک مسیر پافشاری کرده و پیروزی یا شکست را به درستی تشخیص نمی‌دهند. در بخشی از متن اشاره شده است که شکست ترامپ لزوماً به معنای شکست کل آمریکا نیست و نباید شرایط را به سمتی برد که اجماع عمومی علیه کشور شکل بگیرد. همچنین به هزینه‌های مالی و انسانی ناشی از تعصبات کورکورانه و بی‌توجهی به پیشنهادهای دیپلماتیک اشاره شده است که در نهایت منجر به پذیرش اجباری شرایط می‌شود. نویسنده با یادآوری مفاهیمی چون نرمش قهرمانانه، بر ضرورت تغییر رویکرد در پیچ‌های حساس سیاست بین‌الملل تأکید دارد. این مطلب در نهایت به بررسی ریشه‌های تاریخی این نوع تصمیم‌گیری‌ها در نیم قرن اخیر می‌پردازد.