از سرخ و سیاه تا بامداد خمار؛ تفاوت در روایت یک زندگی معمولی

میتر محسنی در یادداشتی در فرارو به مقایسه فضاسازی تاریخی در دو سریال «سرخ و سیاه» و «بامداد خمار» پرداخت. فضاسازی مناسب و باورپذیر در «سرخ و سیاه» به کارگردانی آیدا پناهنده، آن را به تجربهای موفقتر در بازنمایی تاریخ تبدیل کرده است. برخلاف نگاه موزهای و تقلیل‌گرایانه، دوربین در «سرخ و سیاه» جزئی از روایت شده و مخاطب را با منطق زیست در آن دوران همراه میکند. در مقابل، سریال «بامداد خمار» فضایی ایجاد میکند که تماشاگر از بیرون به زندگی مردمان گذشته مینگرد. شخصیت‌های اثر پناهنده برخلاف آثار مشابه، صرفاً مهرههای قصه نیستند بلکه در بستر تاریخ به درستی تنفس میکنند. این تفاوت در زاویه دید، تأثیر مستقیمی بر همذات‌پنداری مخاطب با روایت‌های تاریخی دارد.