جنگ جهانی اول موجب جراحات شدید صورت برای هزاران سرباز شد که درمان آنها از توان جراحی پلاستیک نوپای آن زمان خارج بود. در همین راستا، گروهی از هنرمندان و مجسمهسازان برای فراهم کردن امکان بازگشت این افراد به زندگی اجتماعی وارد میدان شدند. یکی از شناختهشدهترین این هنرمندان «آنا کولمن لَد» بود که در کارگاه صلیب سرخ آمریکا در شهر پاریس فعالیت میکرد. او با قالبگیری از صورت مجروحان، ماسکهای مسی ظریف و دستسازی میساخت که چهرهای مشابه ظاهر پیش از جنگ برای آنها بازسازی میکرد. این صورتکها با استفاده از رنگ، موی طبیعی و سبیل تکمیل میشدند تا آسیبهای شدید صورت را بپوشانند. این تلاشهای هنرمندانه و انسانی در جایی به یاری قربانیان آمد که علم پزشکی در آن زمان به بنبست رسیده بود.
