در بهمن ۱۳۸۷، گزارش کشف جسد زنی میانسال در کوههای کورانه قزوین به پلیس اعلام شد که با روسری خفه شده بود. تحقیقات اولیه نشان داد آثار دفاعی روی بدن مقتول وجود ندارد و شاهدان یک خودروی رنو را در محل دیدهاند. این پرونده به عنوان نخستین قتل سریالی زن در تاریخ ایران شناخته شد که با کشف جنایات مشابه در اسفند همان سال ابعاد تازهای به خود گرفت. دومین و سومین قربانی نیز با روشهای مشابه و با هدف سرقت طلاها به قتل رسیدند. دادستان وقت قزوین و بازپرسان پرونده با برگزاری جلسات تخصصی با اداره آگاهی، فرضیه سریالی بودن قتلها را تأیید کردند. آثار به جا مانده از جمله رد پا روی مقنعه و تسمه خودروی رنو به کارآگاهان در شناسایی سرنخها کمک کرد. مقتولان به دلیل آشنایی، به قاتل اعتماد کرده بودند و درگیری فیزیکی رخ نداده بود. این پرونده یکی از پیچیدهترین پروندههای جنایی کشور است که توسط دستگاه قضایی و انتظامی پیگیری شد.