در اقتصادهای تحت تحریم، بازار ارز نخستین سنگری است که شوک‌های وارده را منعکس می‌کند. تغییرات نرخ ارز بر بهای کالاهای وارداتی، انتظارات تورمی، تراز پرداختها و جریان‌های سرمایه تأثیر می‌گذارد. در ایران، پیوند میان تحریم‌ها، کسری تراز پرداختها، تورم و محدودیت دسترسی به منابع ارزی، حساسیت مدیریت پولی را دوچندان کرده است. سیاستگذاران باید بدون دامن زدن به نااطمینانی داخلی، سپری دفاعی در برابر شوک‌های برونزا ایجاد کنند. کتمان اطلاعات ذخایر ارزی، یک تصمیم منطقی در راستای پدافند اقتصادی است، اما باید با پیام‌رسانی دقیق و ایجاد لنگرهای اسمی غیرمستقیم همراه باشد.
