نظام درمان کشور به دلیل رشد فزایندهی هزینههای سلامت و کمبود منابع مالی با تنگناهای جدی و نگرانکنندهای مواجه شده است. این وضعیت منجر به افزایش چشمگیر بدهی سازمانهای بیمهگر و وارد آمدن فشار مضاعف بر پرداختهای مستقیم از جیب مردم شده است. کارشناسان معتقدند که شیوهی فعلی تأمین و مدیریت منابع سلامت نیازمند اصلاحات ساختاری و فوری است. در حال حاضر، شکاف عمیقی میان منابع موجود و هزینههای واقعی درمان ایجاد شده که پایداری خدمات را تهدید میکند. ضرورت بازنگری در سیاستهای مالی حوزهی بهداشت برای جلوگیری از فروپاشی نظام سلامت بیش از هر زمان دیگری احساس میشود. یافتن یک نسخهی نجاتبخش برای خروج از این بحران مالی، به اولویت اصلی سیاستگذاران این حوزه تبدیل شده است.
