متخصصان پزشکی هشدار میدهند که طغیانهای مکرر و مداوم خشم میتواند ریشهها و دلایل پزشکی پنهانی داشته باشد. بر اساس بررسیهای انجامشده، عواملی نظیر زوال عقل، آلزایمر، دیابت، پرکاری تیروئید و نارسایی کبد در بروز این حالت نقش دارند. همچنین عوارض جانبی برخی داروها مانند استاتینهای کااهنده کلسترول و قرصهای بنزودیازپین نیز میتوانند پرخاشگری را تشدید کنند. افراد مبتلا به اوتیسم و افسردگی نیز بیشتر در معرض حملات ناگهانی خشم و تحریکپذیری قرار دارند. افت قند خون در بیماران دیابتی به دلیل ترشح هورمونهای تنظیمکننده استرس، عامل دیگری برای از کوره در رفتن محسوب میشود. کارشناسان تأکید میکنند که پیش از هرگونه قضاوت اخلاقی درباره فرد پرخاشگر، باید به پزشک مراجعه کرد تا علت اصلی شناسایی شود. مراقبان بیماران مبتلا به زوال عقل باید به دنبال ناراحتیهای جسمی یا مشکلات ارتباطی به عنوان ریشه خشم باشند. این عارضه در مردان افسرده نیز به صورت خشم معطوف به درون یا بیرون بروز میکند که با رواندرمانی و دارو قابل درمان است.