رمان مشهور سفرهای گالیور نوشته جاناتان سوئیفت که نخستین بار در سال ۱۷۲۶ منتشر شد، حاوی بخش‌هایی است که شباهت عجیبی به چت‌بات‌های هوش مصنوعی امروزی دارد. در بخش سوم این کتاب و در بازدید از آکادمی لاگادو، دستگاهی خیالی از چوب و سیم توصیف شده که می‌تواند بدون نیاز به دانش یا خلاقیت و صرفاً با جابه‌جایی واژه‌ها متن تولید کند. نویسنده از این ابزار خیالی برای نقد پژوهش‌های بی‌فایده و پیش‌بینی چالش‌های تولید خودکار متن بهره برده است. این توصیف یادآور مدل‌های زبانی بزرگ مانند چت جی‌پی‌تی است که با پردازش داده‌ها و الگوهای واژگانی، متن‌های جدید خلق می‌کنند.
