پی‌یر دوبو، معمار فرانسوی قرن بیستم، با بهره‌گیری از بتن و هندسه‌ای مجسمه‌وار، سبک متمایزی را در معماری مدرن فرانسه ایجاد کرد. او که عمدتاً در شهر تولوز فعالیت داشت، با آثاری همچون «خانه پرادیه» و «ایستگاه آتش‌نشانی ژاک ویون» شناخته می‌شود. دوبو در این بناها با ترکیب فرم‌های جسورانه و بازی با نور و سایه، بتن را به ابزاری برای خلق فضاهای پویا تبدیل کرد. اگرچه او مورد تحسین معماران بزرگی همچون لوکوربوزیه قرار گرفت، اما به دلیل دوری از کانون‌های معماری پاریس، کمتر از هم‌نسلان خود به شهرت جهانی رسید. آثار او امروزه به عنوان نمونه‌های شاخص معماری بروتالیست و خلاقانه مورد توجه کارشناسان قرار دارند.
