بررسیهای علمی و متاآنالیز ۲۶ مطالعه نشان میدهد که زمان تمرین در صبح یا عصر تفاوت چشمگیری در کاهش وزن، ترکیب بدنی یا سلامت کلی افراد ایجاد نمیکند. ورزش صبحگاهی به دلیل احتمال کمتر تداخل با برنامههای روزانه برای حفظ نظم عالی است، اما بدن در این زمان نیاز به گرم کردن جدیتری دارد. در مقابل، دمای بالاتر بدن در عصر میتواند عملکرد استقامتی و قدرتی را بهبود بخشد و تحمل تمرینات شدید را آسانتر کند. نتایج یک کارآزمایی روی ۱۰۰ فرد دارای اضافه وزن نشان داد که گروه صبح ۲.۷ کیلوگرم و گروه عصر ۳.۱ کیلوگرم وزن کم کردند که تفاوت معناداری محسوب نمیشود. پژوهشهای سال ۲۰۲۴ نیز تأکید دارند که پاسخهای متابولیک و سطح قند خون برتری خاصی را برای هیچکدام از این زمانها نشان نمیدهند. در نهایت، استمرار در تمرین و توجه به تغذیه بسیار مهمتر از ساعت دقیق ورزش کردن است و هدف اصلی باید انجام فعالیت بدنی در هر زمان ممکن از روز باشد.
