روزنامه فرهیختگان در گزارشی به نقد فیلم سینمایی «خانم‌والده» پرداخته و آن را ادامه‌دهنده مسیر شبه‌کمدی‌های عامه‌پسند و مبتنی بر شوخی‌های جنسی دانست. این فیلم متکی بر شگردهایی نظیر رقص‌های اغراق‌شده، زن‌پوشی و دست‌انداختن تابوهای فرهنگی برای خنداندن مخاطب است. منتقد معتقد است که افت کیفیت و تکرار این محرک‌ها باعث شده سازندگان برای گرفتن خنده به شوخی‌های صریح‌تر و عبور از خطوط قرمز رو بیاورند. این چرخه فرسایشی نشان‌دهنده دستکم گرفتن مخاطب و وابستگی اثر به فرمول‌های ازپیش‌تعیین‌شده است. فیلمنامه این اثر صرفاً مسیری برای اتصال شوخی‌های مختلف بوده و فاقد طراحی صحیح موقعیت‌های کمدی است.
