روند افزایشی مبتلایان به آنفلوانزا و کووید

بر اساس بیانیه دانشگاه کورتین استرالیا که در روز جهانی آرتروز در مجله لنست منتشر شد، هنوز هیچ درمان قطعی برای متوقف کردن این بیماری مفصلی وجود ندارد. پژوهشگران هشدار دادند که بار جهانی ناتوانی ناشی از آرتروز میان سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۳ میلادی ۶۵ درصد افزایش یافته است. این نقشه راه سلامت از دولت‌ها می‌خواهد آرتروز را به عنوان یک بیماری مزمن عمده به رسمیت بشناسند و برای پیشگیری از آن سرمایه‌گذاری کنند. پروفسور اندرو بریگز، نویسنده اصلی این گزارش، اعلام کرد که استئوآرتریت اغلب به عنوان بخشی اجتناب‌ناپذیر از پیری نادیده گرفته می‌شود. متخصصان پیش‌بینی می‌کنند که افزایش نرخ چاقی و پیری جمعیت، روند صعودی ابتلا را در دهه‌های آینده تشدید خواهد کرد.

دکتر امیرحسین جعفری، رئیس بیمارستان روانپزشکی روزبه، در رویدادی درباره چالش‌های بیماران روان‌پزشکی سخنرانی کرد. وی سلامت روان را فراتر از نبود بیماری دانست و بر مولفه‌هایی مانند عملکرد تحصیلی، ارتباط با جامعه و شناخت توانمندی‌ها تاکید کرد. او اظهار داشت که تلقی‌های اشتباه و انگ اجتماعی، کوله‌بار بیماران روان‌پزشکی را سنگین‌تر و طی مسیر زندگی را برای آن‌ها دشوارتر می‌کند. این روان‌پزشک همچنین به کمبود دسترسی به خدمات سلامت روان و گرانی این خدمات اشاره کرد. به گفته وی، بیماران اخیراً با کمبود و گرانی داروهای روان‌پزشکی نیز مواجه شده‌اند. او از عموم مردم خواست تا با اصلاح نگرش خود، به کاهش مشکلات این بیماران کمک کنند.

ناصر کریمی، جراح پلاستیک چشم و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران، نسبت به خطرناک بودن سردردهای طولانی‌مدت هشدار داد. وی اعلام کرد که برخی زنان جوان در بازه سنی ۲۵ تا ۳۵ سال ممکن است پس از هفته‌ها سردرد، دچار از دست دادن ناگهانی بینایی شوند که این وضعیت ناشی از افزایش فشار داخل جمجمه است. کریمی عوامل چاقی و مصرف بی‌رویه داروهای حاوی استروژن را از دلایل اصلی ایجاد لخته در سیاهرگ‌های جمجمه و تخریب الیاف بینایی دانست. او تأکید کرد که هر سردردی که بیش از یک هفته طول بکشد، نیازمند معاینه دقیق سر عصب بینایی با دستگاه افتالموسکوپ است. تشخیص به‌موقع برای جلوگیری از تخریب سلول‌های گانگلیونی و از دست رفتن بینایی حیاتی است.

پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران در مطالعه‌ای جدید، پیامدهای بلندمدت عفونت پس از جراحی فیوژن ستون فقرات را بررسی کردند. نتایج این فراتحلیل بر روی ۲۶۸۱ بیمار نشان داد که اگر عفونت به‌درستی مدیریت شود و ابزارهای فلزی حفظ شوند، میزان درد و ناتوانی بیماران با گروه بدون عفونت تفاوت معناداری ندارد. با این حال، خطر بروز عوارض مکانیکی در این افراد به‌طور چشمگیری افزایش می‌یابد. احتمال عدم جوش خوردن مهره‌ها (پسودوآرتروز) در بیماران مبتلا به عفونت حدود ۲.۹۵ برابر بیشتر گزارش شده است. همچنین شانس نیاز به جراحی مجدد در این گروه حدود ۳.۳ برابر بالاتر است. این مطالعه بر اهمیت مدیریت دقیق عفونت برای جلوگیری از مداخلات پزشکی بعدی تأکید دارد.