بحث کاهش رفتارهای تعریفنشده در زبان برنامهنویسی C همچنان یکی از موضوعات کلیدی در انجمنهای نرمافزار آزاد و لینوکس است. با وجود گذشت سالها، C به دلیل قابلیت حمل بالا، پایداری، سرعت بالای کامپایل و تولید کد خروجی بهینه، همچنان زبانی محبوب باقی مانده است. استانداردهای اولیه مانند C89 مجبور بودند با تنوع گسترده سختافزارها نظیر معماریهای خاص و بایتهای ۹ بیتی در ماشینهای قدیمی هانیول سازگار شوند. برای حل این چالش، رفتار برنامهها بر اساس یک «ماشین انتزاعی» تعریف شد تا تنها رفتارهای قابل مشاهده برنامه توسط کامپایلر تضمین شوند. رفتارهای تعریفنشده زمانی رخ میدهند که برنامهای کاری غیرقابلحمل یا خارج از حدود استاندارد انجام دهد و استاندارد هیچ الزامی بر نحوه اجرای آن درج نکند. این عدم الزام به کامپایلرها اجازه میدهد تا بهینهسازیهای شدید انجام دهند، اما همزمان ریسک بروز خطاهای غیرمنتظره را افزایش میدهد.