افزایش پنل‌های خورشیدی در شبکه برق اگرچه به کاهش مصرف سوخت فسیلی و آلایندگی کمک می‌کند، اما چالش‌های فنی جدیدی را ایجاد کرده است. خروج نیروگاه‌های خورشیدی از مدار پس از غروب آفتاب، پدیده معروف منحنی اردک را شکل می‌دهد که نیازمند منابع تولید برق با قابلیت مانور سریع است. جایگزینی ژنراتورهای سنکرون با اینورترهای خورشیدی، اینرسی طبیعی شبکه را کاهش داده و کنترل فرکانس و ولتاژ را پیچیده‌تر می‌کند. در شبکه توزیع نیز نصب پنل‌ها روی پشت‌بام‌ها مسیر جریان برق را دوطرفه کرده و ولتاژ انتهای فیدر را با نوسان مواجه می‌سازد. بنابراین، آماده‌سازی مقررات اتصال، تجهیزات کنترلی و معماری شبکه برای این تغییرات امری ضروری است.
