شرکت بوئینگ در نسل اول هواپیماهای مسافربری ۷۴۷ از بیش از ۱۲ هزار قطعه وزنه تعادلی اورانیومی استفاده کرده بود. این وزنهها مجموعاً بیش از ۲۰۰ تن وزن داشتند و برای تنظیم دقیق جرم و تعادل سطوح کنترلی هواپیماها به کار میرفتند. دلیل اصلی انتخاب اورانیوم تهیشده، چگالی بسیار بالای آن بود که امکان قرار دادن جرم زیاد در فضاهای کوچک را فراهم میکرد. با این حال، مشکلاتی نظیر خوردگی شدید این قطعات، بوئینگ و کمیسیون تنظیم مقررات هستهای آمریکا را با چالشهای نگهداری روبهرو کرد. بر اساس اسناد فنی، بیش از ۲۰ درصد این وزنهها در تعمیرات اساسی چهار تا پنج ساله دچار خوردگی میشدند. به همین دلیل، بوئینگ و نهادهای ناظر به دنبال روشهای پوششدهی و محافظت شیمیایی از این قطعات بودند. امروزه این وزنههای اورانیومی با مواد جایگزین مانند تنگستن جایگزین شدهاند و استفاده از آنها به تاریخ صنعت هوانوردی پیوسته است.